صدف -

گيلاسهاي همزاد , بي هم رنگ مي بازند , انسانهاي همزاد بي هم جان


	بسوي معبد خورشيد پيمودن خطر دارد ولي هر كس از آن ره رفت بخشي شد ز نور او هم آوا گشت با فر و شكوه او غرور او در شطي كان جنبنده تاريخ است نامش مشو دون قطره ها كا ندر لجن ها بر كران مانند بشو امواج جوشاني كه دايم در ميان مانند \|+\| نوشته شده توسط كاوه در یکشنبه شانزدهم دی 1386 \|